KATMANLARI
AÇMAK
"Sanat nesneleri, haklarında konuşulurken,
müelliflerinden koparılma işlemine tabi tutulurlar; ganimet olarak edinilmiş
"sıradan" nesnelere gelince, onlar da kökenlerinden koparılacaktır.
Her iki durumda da, yeni yaratılmış nesneden-fazla-nesneler, kendilerine yeni
bir değişim değerinin verileceği yeni
bir metalar evrenine katılırlar. Dolayısı ile bir küratörün işi nesnenin
arkaplanından -her neyse o arka plan- tamamen arınmasını temin etmek ve aklın
üstünlüğünü temel alan yeni bir anlatı yaratmaktır." (Madzoski, 2016: 34)
Videoist
2003 yılından beridir, 1990'lardan 2000'lere
doğru Türkiye ve dünyada artışa geçen çağdaş sanat medyumu olan Video Sanatını merkeze alan, etkinlikler
oluşturdu. Videoist sanatın "özerk
olmayan" alanları üzerine, bulunduğu
coğrafyadan bakışlar önerdi. Frederic
Jameson, "Post Modernizm ya da Geç
Kapitalizmin Mantığı" kitabında, video için ... herşey bir metin sayılabilir, öte yandan
daha önce eserler sayılan nesneler şimdi, çeşitli metinlerarası ilişkiler,
birbirini izleyen fragmanlar olarak...yeniden yorumlanabilir diyor ve
aynı zamanda bir video yapıtın tek başına
okunamayacağını söylüyordu.
Oysa
günümüz sanat sistemi ve ona bağlı
olarak ortaya çıkan günümüz sanat
özneleri, özneyi nesnelere çeviren ya da
tersini yapan, öznelerin yönetimi ve nesnelerin muhafızlığına, (Madzoski) soyunmuştur. Aynı sanat özneleri çağdaş
sanatın yeniden yorumlanabilir arkaplanlarını
kökenlerinden kopartarak yeni
anlatılar oluşturur. Bunun failleri olarak sanat emekçilerini hedefe almak
değil amacımız. Ancak, kökenlerinden koparılmış sanat bu gün katmanlarını ve
başlangıç anını yeniden konuşabildiğimiz, bir tarihselliğe veya kanona ihtiyaç
duymakta. Videoist bu güne kadar kendinden organize bir sanat kolektifi olarak
kuratöryel sistemin içinde çatlaklar yaratan bir tutum sergiledi. Yaptığı
etkinliklerde, çağdaş sanat kurumlarının oluşturduğu dizgeleri geriye sarıp
sanatçı merkezli olarak yeniden okumayı
denedi ve Video sanatı aracılığı ile video
özelinde çağdaş sanatın arkaplanı ve
katmanlarını ortaya çıkarmaya çalıştı.
Barış
Acar "Ters Dönmüş Bir Kaplumbağa ile Sanat Üzerine Konuşmalar"
kitabında: Avangardın piyasa dışı bir arenada
kendini ifade eden tutumunu benimseyen kolektif, ketum seçkinci tavırlar
yerine "görünür" ün dünyayı değiştirmesini amaçlıyordu. Bunun için doğası
gereği hareket halinde olan videoyu semt semt, kent kent, ülke ülke dolaştırıyordu."
(Acar, 2016:44) derken Videoistin ,
videosuz bir video sergisi olan
"Uplugged: Görüntünün Fragmanlaşmış Doğasından Bir Arkaplan
Akustiğine Geçiş" sergisini ve videoist'in mobil yanını işaret ediyordu.
Unplugged
sergisinde videoist Video ve onun
normalleşerek bağlandığı metalaşma
sistemine elektriği keserek, nesnelerin kökenlerinden koparıldığı parçalı evreninde
yeni bağıntılar kurmayı deniyordu.
Bu
gün "Unfold: Katmanları Açmak" sergisi ile videoist video'nun arkaplanını temsil eden elektriksiz
mecra ile birlikte videonun kavramsal ve dökümana dayalı dilsel yönüne
odaklanıyor.
Bu
anlamda Video’nun arkaplanını ve
katmanlarını ortaya koyan , metinsel ilişkilerden, tasarımsal süreçlere,
göstergelerin kaydedilip olduğu gibi gösterildiği hazır görüntü işlerin
oluşumundan, kurgusal fikirlerin oluşturulmasına, video’nun bütün
süreçlerini görünür kılmayı amaçlamaktadır.
Video Sanatı üreten sanatçıların yapıtlarının
gelişiminin bir haritasını çıkarmak için Video nun fişe takılmadan önceki
süreci ile fişe takıldıktan sonrasını birlikte sergileyip. Bu bilginin
tanıkları olarak çizimler, metinler ve objeler filmin oluşum aşamasındaki her
materyal serginin ana malzemesi olacaktır.
UNFOLD
“When
talking about art objects, they are subjected to the procedure of separation
from their authors; when it comes to “common” objects acquired as spoils, they
are to be separated from their origin. In both cases, newly created
more-than-objects are introduced to a new universe of commodities where they
are to be given an exchange value. Hence, the job of a curator is to make sure
the object is perfectly cleaned of its background, whatever it was, as well as
to formulate a new narrative following the supremacy of the reason” (Madzoski,
2013:40)
Since 2003, Videoist has
conducted activities that focus on Video Art which is the psychic of
contemporary arts rising in Turkey and in the world. Videoist suggested new
geographic viewpoints regarding “non-autonomous” places of arts. In the book
“Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism”, Frederic Jameson
stated that everything can be counted as text, moreover, objects which were
counted formerly as work of arts can now be interpreted as various intertextual
relations, successive fragments and at the same time he suggested that a video
composition cannot be read alone.
Though today’s art system and
arts subjects which are a product of today’s art system, converts subjects to
objects or vice versa and it manages subjects and conserves objects (Madzoski).
The very same art subjects can form new narratives by pulling off the roots of
“re-interpretable” backgrounds of contemporary arts. Our aim is not to target
the actors of art workers. However, pulled off from its origins, arts need
historicity or a canon by which we can again talk its layers and its beginning
point. Until today, Videoist, as a self-organized art collective, exhibited an
attitude which created factures in curatorial system. In its activities, by
rewinding the arrangements of modern arts institutions, it re-read them by
centering on the artists and it tried to revealed layers and backgrounds of
modern arts, particularly for video by video arts.
In his book “Ters Dönmüş Bir
Kaplumbağa ile Sanat Üzerine Konuşmalar [The Conversations on Art with an
Upside Down Tortoise]”, Barış Acar wrote “The collective that adopted the
self-expression at nonmarket arena of the avant-garde aimed that instead of
discreet elitist attitudes, the ‘visible’ changes the world. For this, it
walked the video, which is innately moving, from town to town, city to city,
country to country.” (Acar, 2016: 44). By saying these, he pointed to the
mobile side of Videoist and a non-video including video exhibition named
"Unplugged: A Transition From The Fragmented Nature Of The Image To A
Backround Acoustic"*
In Unplugged exhibition,
Videoist tried to form new relations to video and its attached commodification
system in the fragmented universe of objects by cutting the electricity off.
Today,
by “Unfold” exhibition Videoist focused on the conceptual and the documented-
based, linguistic side of video with electroless course that represents the
background of video.
In
this sense, “Unfold” aims to make all processes of formation of a video
visible. These processes are related with revealing the background and layers
of video; namely, textual relations, schematic processes, formation of display
work by saving indicators and showing them as they are, and generation of
fictional ideas.
To
have a map for showing improvement in works of artists who produce video art,
processes before a video is plugged in, and processes after a video is plugged
in will be exhibited together. As witnesses of these processes, texts and
objects, in short, every material that are used in the formation of films will
be the essential material of this exhibition.
*Videoist:
"Unplugged: A Transition From The Fragmented Nature Of The Image To A
Backround Acoustic" Manzara-Perspectives Art Gallery ,
İstanbul,Beyoğlu,2010 *
FERHAT KAMİL SATICI
Sergimizle İlgili Fırat Arapoğlu'nun Unlimited Rag'de yayınlanan yazısı
Sergimizle İlgili Derya Yücel'in Sanatatak'da yayınlanan yazısı
Sergi konuşması Linki
